Glasinloodvrouw Wij in ons Sisi-bed in hartje Venetië. Het prachtige uitzicht vanuit onze kamer. Een van de vele kleine pleintjes. De Rialto brug. Uitzicht op het Grand Canal. Er zijn veel winkeltjes met maskers. Kerk waar we s'avonds een Vivaldi concert hebben bijgewoond. Heel veel straatjes lopen dood op een kanaal.     FF uitpuffen op een teras. Raamomlijsting.   Hemelse blik. Elke kerk wordt leeg opgeleverd, en daarna volgepropt met zelfverheerlijkingen. Het St. Marco plein     Grand Canal Een kerk zonder 'kerkse' beelden. s'Avonds aan het Grand Canal Het eiland Murano. Murano, bekend om z'n glasblazerij. Het eiland Burano, met z'n gekleurde huisjes       Kerk met moeras op Torcello.   gouden mozaïeken Het laatste oordeel   Verliefd stel in de kerktuin. Daarna lekker eten en relaxen Romantische strandwandeling op eiland Lido. Even voelen hoe het badwater van de Adriatische Zee is. Schelpjes zoeken.         Dogen Paleis in Venetië. Brug der zuchten. Links het paleis en rechts de gevangenis. Het paleis heeft mooie beelden Op elke pilaar is een ander tafereeltje uitgehouwen.         Het paleis bevat enorme zalen met enorme schilderijen.   De Basiliek van San Marco       Ook hier veel goud- mozaïk Gestolen paarden uit Constantinopel       Uitzicht op het St Marco plein.

Huwelijksreis De vorige dag (26 april) zijn we getrouwd en ´s ochtend liggen we in bed nog bij te komen en na te genieten van de fantastische trouwdag. We bladeren alle zelfgemaakte boekjes door, en pakken cadeautjes uit. Om 11.00 uur toch maar eens ons bed uit, want om 12.30 uur worden we opgehaald door pa en ma Langendoen om ons naar Schiphol te brengen en koffers moet nog ingepakt worden natuurlijk. Frankfurt? De bestemming waar Pim me mee naar toe gaat nemen wil ik zelfs op Schiphol nog niet weten. In het vliegtuig is het snel duidelijk dat het Frankfurt gaat worden, en ik vind het prima. Al begrijp ik de bestemming niet zo goed, er zal waarschijnlijk wel een leuke tuintentoonstelling zijn of zo, dus ik hou mijn zin en blinde vertrouwen erin. Pas in Frankfurt zelf, begrijp ik dat we op doorreis naar een andere bestemming zijn: Venedig ... De bestemming die bijna alle trouwgasten al wisten, behalve ik... en Trice. We hebben Trice via de SMS laten zweten op ons bestemmingsplan: "plas kauwen kijk jij in Europa" waarop Fekke nog meer verwarring stichtte met zijn "Een groupie met dodelijke ziekte". In ieder geval ben ik erg blij met de keuze, want Venetië stond al heel lang op ons verlanglijstje. Hotel Gorizia "a'la Valigia" Bij het vliegveld aldaar moeten we al meer dan een uur varen voordat we bij Venetië aankomen en dat is het eerste moment dat ik besef dat álles hier echt per boot gaat en dat Venetië echt een eiland in een lagune is. We duiken bij aankomst gelijk ons hotel en "Sisibed" in omdat we nog totaal uitgeput zijn van ons trouwerij-feestje. "Alsmaar rechtdoor" Venetië is meer dan ik gehoopt had. Je kunt overal te voet of per boot komen, er rijden geen auto´s, de stad is een doolhof aan steegjes en straatjes die doodlopen op een kanaal en toch luidt het antwoord van de Venetianen op elke vraag naar de weg steevast "steeds rechtdoor"... en het klopt ook nog... je kunt niet mislopen. De eerste paar dagen vullen zich met sightseeing door de stad. Veel lopen, veel zitten ook, (omdat mijn zwangere buik het niet meer trekt om lang te lopen) en veel winkeltjes bekijken. Het is prachtig weer dus het is fantastisch om zo rond te slenteren en al dat moois tot ons door te laten dringen. We gaan nog naar een mooi concert en slaan flink cadeautjes in voor iedereen. Op de terrasjes worden diverse mensen gebeld, omdat de behoefte tot napraten over de bruiloft blijft bestaan... we genieten nog steeds na. Murano glaswerk Op dinsdag en woensdag besluiten we de boot te pakken en naar de eilanden van de noordelijke lagune te varen. De eerste dag werd het Murano en Burano. De boottocht van 1.30 uur was op zich al heerlijk en in Murano aangekomen hebben we alle tijd genomen om het beroemde glasblazen in de praktijk te kunnen aanschouwen. Bijna alle smeltovens van Venetië zijn op dit eiland gevestigd om enerzijds het brandrisico in te dijken en anderzijds de monopoliepositie beter te kunnen beschermen. Arbeiders die vroeger het eiland verlieten kregen de doodstraf omdat men vreesde dat de exclusieve glasblazerskunst zich over de rest van de wereld zou verspreiden. Kleurrijk Burano Vanuit Murano gaan we door naar de kleurrijke huizen van Burano. Een echt visserseilandje waar je niet chagrijnig rond kon lopen doordat je zo opgevrolijkt werd door de prachtige kleuren. Hier konden we niet weg komen dus en het was dan ook pas laat in de avond dat we ons hotel uiteindelijk weer terugvonden. Torcello De dag erna opnieuw die lange boottocht gemaakt omdat we het eiland Torcello nog graag wilden bezoeken. In de middeleeuwen was het de rijkste stad van de lagune en had het zelfs een bisschopszetel. Door epidemieën en vermoerassing daalde het aantal inwoners echter van 20.000 toen naar 30 nu! Het eiland bestaat nu eigenlijk nog alleen maar uit twee kerken. Twee mooie kerken trouwens met gouden mozaïeken van de Madonna en het Laatste oordeel en prachtige stenen mozaïeken op de vloer. Het eilandje betoverde op één of andere manier en wat anderen dus in 1 uur bekeken, kostte ons een hele dag, inclusief ontzettende lekkere lunch bij het restaurant met de duivel. Lido We sloten al laat op de dag af met Lido, het meest beroemde eiland, maar in onze ogen absoluut niet interessant, omdat het té toeristisch was, er (getver) weer auto´s reden en het met name badgasten trok. Gelukkig was het al avond, en was het hele strand verlaten en in rust en kon Pim nog even stoer in de Adriatische Zee duiken. De strandwandeling erna was nog heerlijk maar werd wel wat langer dan gepland omdat we met geen mogelijkheid meer van het strand afkwamen omdat alle strandafgangen hermetisch afgesloten waren. Paleis en basiliek De dagen erna sloeg het weer een beetje om en zijn we verder in Venetië gebleven. We bekijken onderandere de bezienswaardigheden als de Basiliek van San Marco, en het Dogenpaleis mét schilderij van Jeroen Bosch, de kerkers, brug der zuchten, en het grootste schilderij ter wereld (20 m). Watertax We ontdekken dat je met de watertaxi over het canal grande toch ook erg makkelijk de hele stad doorkomt als de koek op is wat lopen betreft. De gouden tip rond de diners werd ons pas na een paar dagen duidelijk. Normale prijzen betalen betekende vieze frieten en omelet gebakken in de visfrituur, een beetje duurdere prijzen betekende écht lekker eten zoals asperges met parmezaanse kaas en duif met kaneel e.d. mmmmm...dat was het extra geld dubbel en dwars waard. Slotwoord Een week leek lang voor het bezichtigen van een stad maar bleek uiteindelijk precies goed. Het had niet korter kunnen wezen, want dan hadden we te veel gemist. Zo vol geluk met mijn kersverse lekkere echtgenoot bij me de hele week, de mooie herinneringen van ons trouwen in mijn hoofd, af en toe ook ons verdriet omdat Nannie er niet meer is en ze ook niet bij ons trouwen kon zijn dus, en in mijn buik ons kindje te schoppen, was het deze keer wel een zeer bijzondere reis met zeer bijzondere herinneringen.